Vioolsonate nr. 9 in A op. 47 (Kreutzer-sonate)

ludwig_van_beethoven (1)          1. Adagio sostenuto – Presto

          2. Andante con variazione

          3. Finale (Presto)

De sonate nr. 9 in A werd begin 1803 opgezet. Toen hij enkele maanden later bijna voltooid was, maakte de componist kennis met de jonge mulat-violist George Bridgetower, die graag aan de eerste uitvoering wilde meedoen. In mei moest hij in Wenen een recital geven, dus werd besloten dat Beethoven en hij het werk bij die gelegenheid zouden introduceren. Toen het recital echter dichterbij kwam, realiseerde Beethoven zich dat hij het stuk niet op tijd af zou hebben. In plaats van een derde deel te schrijven, gebruikte hij de Finale die oorspronkelijk bestemd was voor de een jaar eerder gecomponeerde Sonate in A. Toch was er grote haast en vrijwel geen repetitie. Bij de première verrichtte Bridgetower wonderen door Beethoven’s nauwelijks te ontcijferen manuscript met succes te lezen, terwijl de componist zelf een deel van de pianopartij improviseerde.

Niettemin werd de sonate enthousiast ontvangen. Hij kreeg de bijnaam “Kreutzer”, omdat hij bij de publicatie in 1805 bleek te zijn opgedragen aan de Franse componist en violist Rudolph Kreutzer, die Beethoven zeven jaar eerder in Wenen had ontmoet. Het is wel grappig dat Kreutzer het werk nooit heeft uitgevoerd, volgens Berlioz vond hij het “volmaakt onbegrijpelijk”. 

Tekstbron: Lp – Stereo 6598 816-  Philips The classics 20 – 1964

Viool+kop-Beethoven-oliever

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s