Pianoconcert nr. 4 in G op. 58

Ludwig_van_Beethoven_Beethovens_Last_Night_original

 

     <—- Luister  naar op. 58

 

 

In 1806 is de 4 de pianoconcert voltooit op volmaakte wijze wat in het derde aangeboord was; voor de kenners is dit werk het hoogtepunt van de pianoconcerten. 

I  (Allegro moderato) Als novum in de litteratuur zet de solist dadelijk in, zonder begeleiding. Hij speelt echter alleen de aanhef in G groot; het orkest vervolgt pp (zeer zacht gespeeld) in B groot. Het merkwaardige thema is van een milde vastberadenheid, die de grote evolutie van Beethoven’s geest tekent, vergeleken bij het vorige concert. Doorgaand op de beide eerste maten verandert de stemming, tot de violen een plechtige priestermars aanheffen, die overgenomen wordt door hobo en fluit, en zegevierend afgesloten door de strijkers; de tweede helft van deze slotmelodie lijkt veel op het hoofdthema van het vioolconcert. Het tweede thema, eveneens mars-achtig, treedt op na een toonladder-passage in de piano. De verwerking van deze gegevens is vooral aan het orkest toevertrouwd, terwijl de piano merendeels omspeelt. Doch steeds ligt er een poëtisch waas over deze meesterlijke verwerking. Van de prachtige details noemen wij nog slechte de climax na de triller op gis, gebouwd op de eerste maten van het hoofdthema in de celli, die naar de reprise voert.

II  Het Andante con moto, vrij van vorm, is een dialoog tussen het orkest, met strenge ritmische unisoni, en de piano, die bijna voortdurend met Verschiebung (verschuiving) speelt, waardoor het dromerige karakter der antwoorden dubbel uitkomt. De zinnen van het orkest worden steeds korter, de solist neemt meer en meer de geestelijke leiding. Het hoogst dichterlijke stuk lijkt te eindigen met met een vraag doch bijna onmiddellijk volgt de finale. 

III  (Rondo: Vivace) Deze vermengt het Rondo met de sonatevorm. Het refrein, dat dadelijk inzet en enige malen gevariëerd wordt, is een marsthema in de veredelde trant van G. Rossini, het tweede thema, boven de orgelpunt der celli, geeft ogenblikken van bezinning aan de sfeer van overwinning.

Bron: Muziekwerken Encyclopedie Componisten

Muziekvoorbeelden: 

Pianoconcert nr 4 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s